งานพ้อต่อ
หากได้เดินทางมา เที่ยวภูเก็ต ในช่วงเดือน 7 ตามปฏิทินจีน ซึ่งตรงกับเดือน 9 หรือเดือน 10 ของไทย เป็นช่วงเวลาที่ชาวจีนถือว่าเป็น " เดือนผี " ซึ่งประตูผีเปิด เพื่อปลดปล่อยเหล่าดวงวิญญาณออกมาท่องเที่ยว ดังนั้นในเดือนนี้ชาวจีนจะไม่ประกอบพิธีมงคดใด ๆ เลย และจะไม่ออกจากบ้านหลังพระอาทิตย์ตก เพราะเกรงว่าวิญญาณเหล่านั้นจะปองร้าย ( ความเชื่อในสมัยก่อน ) และช่วงเวลานี้ถือเป็นศูนย์รวมแห่งวิญญาณบรรพบุรุษ หรือ ศาลเจ้าที่มีเทพผู้ควบคุมวิญญาณ ก็จะจัดงานพิธีกรรมใหญ่ ซึ่งเรียกว่า " งานพ้อต่อ "
งานพ้อต่อนั้น เป็นอีกหนึ่งประเพณีของชาวไทยเชื้อสายจีนในภูเก็ต ซึ่งถือปฏิบัติกันมาเป็นเวลานานถึงแม้จะไม่ปรากฏหลักฐานว่าเมื่อใดก็ตาม โดยประเพณีนี้เป็นการผสมผสานความเชื่อระหว่างลัทธิเต๋ากับศาสนาพุทธนิกายมหายาน ซึ่งคำว่า " พ้อต่อ " เป็นคำจีนหมายถึงการอนุเคราะห์ผู้อื่นให้ล่วงพ้นจากทุกข์ยากหรือสิ่งขัดขวาง ซึ่งเมื่อใช้ศัพท์ที่เกี่ยวกับการบำเพ็ยกุศลบวงสรวงวิญญาณบรรพบุรุษ จะหมายถึงการเผื่อแผ่เนื้อนาบุญอันไพศาลเพื่ออุทิศอานิสงส์อันเกิดจากการบำเพ็ญนั้นแก่ญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว
พิธีกรรมในงาน
จะมีการประกอบพิธีบวงสรวงวิญญาณของผู้ล่วงลับไปแล้วในวัน 15 ค่ำ เดือน 7 ตามปฏิทินจีน โดยแต่ละบ้านจะตกแต่งแท่นบูชาภายในบ้านพร้อมถวายเครื่องเซ่นไหว้ อาหารคาว - หวาน ผลไม้ และเครื่องกงเต็ก และนอกจากวิญญาณของบรรพบุรุษแล้ว ยังมีวิญญาณพเนจรไร้ญาติชาวบ้านก็จะจัดเครื่องเซ่นไหว้ให้ภายในหลังบ้าน เพื่อให้ดวงวิญญาณพเนจรเหล่านั้นมารับเครื่องเซ่นไหว้ ซึ่งเรียกว่า " โฮ่ เหีย ตี๋ "
บริเวณศาลเจ้า และชุมชนในจังหวัดภูเก็ต ก็จะมีการจัด งานพ้อต่อ ได้แก่ ศาลเจ้าพ้อต่อกง ตลาดสด ถนนระนอง โรงเรียนไทยหัว ศาลเจ้าฮกหงวนก้ง อ่าวเก๊ ศาลเจ้าจออ๋อง ศาลเจ้าต่องย่องสู และศาลเจ้าชิดเชี่ยว ซึ่งแต่ละแห่งจะจัดงานไม่พร้อมกันโดยจะหมุนเวียนกันไปโดยเริ่มตั้งแต่ 15 ค่ำ เดือน 7
อาหารสำหรับพิธีกรรม
อาหารประเภทเนื้อ หมู เป็ด ไก่ กุ้ง หอย ปู ปลา ปลาหมึก
อาหารประเภทผัก มันแกว ฟักทอง ฟักเขียว แตงกวา แครอท กะหลำปลี มะละกอดิบ โดยมากจะแกะสลับเป็นรูปสัตว์ต่างๆ
อาหารที่สำคัญ เส้นหมี่
อาหารประเภทผลไม้ สัปปะรด กล้วย ส้ม แตงโม ทับทิม และผลไม้ตามฤดูกาล
เครื่องดื่ม น้ำชา และเหล้าจีน
อาหารประเภทขนม ขนมฟู ( ฮวดโก้ย ) ขนมรวม ( เต่เหลี่ยว ) ขนมจ่าง ขนมถั่วเหลือง ขนมงา ขนมเต่า
ขนมเต่าแดง
ตามตำนานเขาเล่าขานสืบทอดกันมา นัยหนึ่งว่า เพื่อเป็นการระลึกถึงครั้งที่เต่าทะเลยักษ์ตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในมหาสมุทรว่ายน้ำฝ่าพายุที่โหมกระหน่ำ เพื่อมาช่วยพระถังซัมจั่ง ให้รอดพ้นจากพายุเพื่อครั้งไปอันเชิญพระไตรปิฎก
อีกนัยหนึ่ง เพื่อความเป็นสิริมงคลแก่ผู้เซ่นไหว้ เนื่องจากชาวจีนถือกันว่า สัตว์ที่มีอายุยืนยาว แข็งแรง คือเต่า และการที่กระดองต้องทาเป็นสีแดง เพราะสีแดงเป็นสีแห่งความเป็นมงคล |
